خداوند قادرمطلق است

خدايا از من محافظت بفرما و من را راهنمايي کن  

با عشق و بخشندگي خودت

خدايا من را از لطف خودت محروم مکن

من را از نگاه زيبايت محروم مکن

اي ارباب و والاي من تقاضاي من را بپذير

هر چه خداوند بخواهد همان است

در قلب من غير از خدا کس ديگري وجود ندارد

چه کسي تنها شخصي است که هميشه جاي اول را دارد

چه کسي پادشاه است

چه کسي بخشاينده است

چه کسي بيشترين شخصي است که شايان ستايش است و خيرخواه مي باشد

و هر چه شما در اين دنيا مي بينيد نشانه هايي از اوست

او عشق تمام روحهاي جهان مي باشد

او بخشاينده تمام گناهان است

او پادشاه دنيا است

او پناه تمام قلبها است

خداوند  تمام غصه ها و آه کشيدن هاي من را مي شنود

و با بخشايندگي تمام گناهانم را مي بخشد

و باعث قداست تمام روزها و شبهاي من مي شود

اي خداي تمام آدميان

بر اهل طه صلوات و امين بفرست

اکنون و در تمام ساعات

قلب من را سرشار از باور و يقين بگردان

کاري کن که من تا ابد بر اين دين باقي بمانم

گناهان من و تمام مسلمانان جهان را ببخش

من کویر بی نشونم. رو به جنونم. با تو جون می گیرم

عشق تو بسته به جونم. نذار تنها بمونم.

باور کن بی تو می میرم

خداي من

خداي من

اينك اين بنده ي توست كه تو را مي خواند

با صدايي خاموش

با قلبي شكسته

با رواني پريشان

دست هاي بغضي سنگين گلويم را مي فشارد

آه محبوب من ؛

اگر نبود ياد شيرين و نام زيبايت

هر آينه اين ديار را ترك گفته بودم

گفتي: «بخوانيد مرا تا اجابت كنم شما را»

خواندم

اجابت كن مرا

مرهمي باش بر زخم هاي اين اشفته حال

كه تنها تو را دارد و بس

مرا تنها به خود وامگذار.

                                                     (بنده ی عشق)

چي ميشد آسمون وجودمون غبار نگيره

پاك و بي ريا بمونه

توي اين مزرعه ي خشك زمونه

كاش بشه خوبي بكاريم

                                                        بذر خوشبختي بپاشيم.

رود مهربوني رو جاري كنيم

                                                      توي اون مزرعه ي چشم انتظار.

و بتابيم با دلامون

نوري از مهر و محبت.

تا كه سبز شه

خوشه خوشه عشق و اميد

عشقي كه ريشه ي اون

تا هميشه

تا ابد

بمونه زنده و جاويد.

                                    (بنده ی عشق)

سلام.

این هایی رو که می نویسم جایی خوندم. شاید جواب سئوال های ذهن تو هم باشه. بخونشون. پشیمون نمیشی.

شاید تا حالا ازت پرسیده باشن تو از خدا می ترسی یا نه؟ و تو هم شاید توش مونده باشی که چه جوابی بدی که درست باشه! باید بدونی که اون حسی که تو نسبت به خالق و سرور خودت داری محبت آمیزه نه حس ترس.یعنی کسی که در دل حبّ خداوند رو داره هروقت بخواد به سمت گناه بره از اون گریزون میشه و می دونه که اگر به گناه نزدیک بشه، از حبّ دور می شه و حب را از دست میده. پس این ترس نیست، عبادت است، عبادتی از دل که برترین عبادت هاست.

اما مطلب بعد.