شیعه بودن؛ از ادعا تا عمل
وقتی از ما می پرسند مذهب شما چیست؟ درپاسخ می گوییم شیعه. اما چگونه این ادعا را برای خودمان و دیگران ثابت می کنیم؟ بخصوص ما که در زمان غیبت امام معصوم هستیم چطور این ادعا را به اثبات می رسانیم؟
خوب طبق وظیفه ی بندگی نماز می خوانیم، روزه می گیریم، قرآن تلاوت می کنیم، به احکام اسلامی توجه می کنی. توسل به بزرگان دین و زیارت مزار ایشان و ... هم از اعمال دیگری است که انجام می دهیم.
همه ی این ها لازم است اما کافی نیست.
در زمان غیبت امام عصر، ما شیعیان وظیفه ی بزرگ و مهم دیگری نیز داریم .
اطاعت از ولیّ فقیه. این یک اصل است.
نمی شود ادعای شیعه بودن داشت و به ولایت فقیه اعتقاد نداشت.
نمی شود ادعای شیعه بودن داشت و اطاعت از ولی فقیه را واجب ندانست و از آن سرپیچی کرد.
اطاعت از ولی فقیه ضمن اینکه رحمت وبرکت است برای مردم در جامعه ی اسلامی و موجب وحدت و پیشرفت آن ها می شود، یک تمرین بزرگ نیز هست.
تمرین برای آن زمان که حاکمیت و رهبری جهان را وجود صاحب الامر، علناً به دست خواهند گرفت.
اطاعت از ولی فقیه در زمان غیبت، تمرینی است برای اطاعت از حضرت مهدی علیه السلام در زمان ظهور.
اگر این اطاعت نباشد، بعید نیست که ما هم سرنوشتمان شبیه آن ها بشود که در مقابل علی و حسین (علیهما السلام) و دیگر برگزیدگان حضرت حق ایستادند و شمشیر کشیدند.
بعید نیست که ما هم در ردیف خوارج و اصحاب جمل و مردم پیمان شکن کوفه قرار گیریم و زمانی به خود آییم که دیگر فرصتی برای جبران باقی نمانده باشد.
تنها با شناخت درست و حقیقی می توان به مطلوب رسید.
باید در جوانی پیر شد!
سیاهی زیرک است.
سیاهی چهره اش را در پس هزاران زیبایی پنهان می کند.
تنها چشمی که سیاهی پنهان شده را حس می کند٬ چشم "حقیقت" بین است.
چشمی که هم نگاه می کند هم می بینید.
دیده ی بصیرت.
اگر دیده ی آدمی بصیرت نداشته باشد٬ آنگاه دیگر "حقیقت" را نخواهد دید.
"حقیقت" را گم خواهد کرد.
سیاهی زیرک است.
ذره ذره نفوذش را گسترش می دهد.
او به جنگ با "حقیقت" می رود تا نابودی اش را نظاره گر باشد
حال آنکه "حقیقت" را نابودی در کار نیست
و آنانکه با "حقیقت" می جنگند٬ خود محکوم به نابودی اند.
پناه می برم به نور النور٬ از شر سیاهی ها و تاریکی ها.
کابوس های ...
احتما کن، احتما ز اندیشه ها / فکر شیر و گور و دل چون بیشه ها
احتماها بر دواها سرور است / زآنکه خاریدن فزونی گر است
احتما اصل دوا آمد یقین / احتما کن قوت جانت ببین
آنکه ارزد صید را عشق است و بس / لیک او کی گنجد اندر دام کس؟
تو مگر آیی و صید او شوي / دام بگذاري، به دام او روي
عشق میگوید بگوشم پست پست / صید بودن خوشتر از صیادي است
گول من کن خویش را غره مشو / آفتابی را رها کن ذره شو
بر درم ساکن شو و بیخانه باش / دعوي شمعی مکن، پروانه باش
کارگاه صنع حق در نیستی است / غره ی هستی، چه دانی نیست چیست؟!
پس رو و صامت شو و خاموش باش / از وجود خویش والی کم تراش
چون گهر در بحر گوید: "بحر کو؟" / آن حجاب چون صدف دیوار او،
گفتنِ آن "کو" حجابش میشود/ ابر تاب آفتابش میشود
تو ببند آن چشم و خود تسلیم کن / خویشتن بینی در آن شهر کهن
این خموشی مرکب چوبین بود / بحریان را خامشی تلقین بود
چندگاهی بی لب و بی گوش شو / وآنگهان چون لب حریف نوش شو
چند گفتی نظم و نثر و راز فاش؟ / خواجه یک روز امتحان کن، گنگ باش
ای دل طوفانی ام آرام باش
یک تپش با طبع من همگام باش
واژه هایم را پر از احساس کن
دیده را از اشک پر الماس کن
وا کن از پای قلم، زنجیر را
بشکن این بغضِ شب دلگیر را
تا نویسم از چنین هنگامه ای
سوی آن صحرا نشسته، نامهای
کعبه آباد حجاز من توئی
مستحبات نماز من توئی
ای تو آرام دل هر بی شکیب
مستجاب آخرین اَمَّن یُجیب
صبح جمعه رقص شور انگیز باد
حلقه زلف تو را آرد به یاد
چیست این دلشوره های بیکران
پشت کاشی های سبز جمکران
کشتی امّید در گل تا به کی
بانگ اللهمَّ عَجِّل تا به کی
تا به کی از داغ هجران تو صبر
جلوه کن ای آفتاب پشت ابر
کاش یکدم میهمانت می شدم
نیمهی شب روضه خوانت می شدم
کاش یک ساعت عنان گیرت شوم
یا جوان مرگ تو یا پیرت شوم
بانگ هل من ناصر از کعبه بر آر
کعبه را از این سیه پوشی در آر
ذوالفقار حیدری را تاب ده
کافران را بیـم از مرداب ده
خیز و بر هم زن همه آرامشان
کام شیرین تلخ کن بر کامشان
محو کن فرعونیان نیل را
از فلسطین نقش اسرائیل را
کربلای دیگری آغاز کن
روزه صبر خدا را باز کن
به سر اندیشه های خام دارند *** ولی داعیه ی اسلام دارند
پس از صدور هشتمین بیانه از سوی جناب ... (اسمشو نبر) سایت خبری رجانیوز در اقدامی عجیب و تقریبا فداکارانه، به انتشار نهمین بیانیه ی آن جناب پرداخته.
بسم الله الرحمن الرحیم
ملت شریف و گاهاً در صحنه ایران!
واقعاً از شما انتظار نداشتم! معلوم هست کجايید؟ اگر شما زمان جنگ بودید، چه می کردید؟
این بود آن همه حمایتی که ازش دم می زدید؟
پس کجا رفت موج سبزی که ایران را فرا گرفته بود؟
کجا رفت آن همه شور و شوقی که مرا نیز جو گیر کرده بود؟
نکند شما هم باورتان شده است که تقلبی در کار نبوده؟
واقعاً که وقاحت دارد! مرا با این سن و سال و بیماریهای جور واجور رها کرده اید و رفته اید؟ اگر می دانستم یک عده چماق به دست مزدور و آن نیروی انتظامی بی رحم شما را اینگونه از مسیرتان خارج می کند، عمراً! به روند انتخابات اینگونه بی محابا انتقاد نمی کردم!
مردم نارفیق ایران!
من پشتم به شما گرم بود! من روی حمایت شما حساب کرده بودم! اصلاً اگر به حرف من گوش نمی دهید، به حرف بیبیسی گوش دهید! آنها که خیر شما را می خواهند!
خدایا این چه قومی بود که مرا گرفتارشان کردی؟
آهای مردم ایران!
دیگر دارید مرا عصبانی می کنید! یا فردا ساعت 4 در میدان آزادی جمع می شوید و یا اینکه از شما خواهش می کنم بیاید! التماس می کنم مرا تنها نگذارید! چیزی نمانده بود که این انقلاب مخملی به ثمر بنشیند! مقداری تحمل کنید آن وقت به همه شما آزادی خواهم داد! «اندکی صبر عشق و حال نزدیک است!»
اصلاً از دست شما شکایت خواهم کرد! شما مرا جو گیر کردید! اگر می خواستید کنار بکشید خب از اول این کار را می کردید نه اینکه وقتی من همه پل های پشت سرم را شکسته ام، زیر پایم را خالی کنید! مرا رسوا نکنید! آبروی مرا پیش احمدینژاد نبرید! فردا با چه رويی به شورای نگهبان بروم؟
ملت نسبتاً شریف ایران!
آبروی مرا بردید! من قاطعانه اعلام می کنم که از شما نمی گذرم و خدا هم از شما نگذرد!
الحمدلله الذی جعل الاصدقاء من الحمقاء!
میرحسین موسوی
4/4/88
این روزها شاهدیم که روحانیون، دانشجویان، اساتید دانشگاه ها و سایر نخبگان علمی، ورزشکاران، هنرمندان و بسیاری دیگر از ایرانیان واقعی، به صورت جمعی بیانیه هایی رو منتشر کردند در حمایت از فرمایشات رهبر عزیز در نمازجمعه ی تاریخی ۲۹ خرداد. اما آقای ... که بسیار هم پر مدعا تشریف دارند، همچنان بیانیه هاشون فتنه برانگیز و بر خلاف فرمایشات رهبری است.
هرچند امیدها روز به روز کمرنگ تر میشه اما باز هم امید دارم ایشان برگردند به راه امام و شهدا و اینقدر ساز مخالف نزنند و آب به آسیاب دشمن نریزند.
هیچکس با دیکتاتور بازی به جای خوبی نرسیده است.
"کمک به سرنگونی رژیم آخوندی" !
"حمایت آشکار اوباما از موسوی" !
هـرکه نامُخت از گذشت روزگار
هـــیچ نامــوزد ز هــیچ آمـوزگار
من فکر می کنم این دسته از آدم ها خطرناک هستند!
فکر می کنم باید ازشون دوری کرد!
نظر شما چیه؟
میلاد امام محمد باقر علیه السلام بر همگی مبارک باشد.
امام باقر علیه السلام می فرماید:
هر چشمی روز قیامت گریان است ، جز سه چشم : چشمی که در راه خدا شب را بیدار باشد ، چشمی که از ترس خدا گریان شود و چشمی که از محرمات الهی و گناهان بسته شود .
شب میلاد آقا محمد باقر عده ای از مردم٬ همشهریاشونو با شربت شیرین کام کردند. بچه مسجدیا و عده ای از دوستداران معصومین علیهم السلام که شربت صلواتی داشتند به خاطر ولادت آقا و فوتبال دوستای سر ذوق اومده ی بوشهری هم که به خاطر رفتن تیم شهرمون به لیگ برتر حسابی خوشحالند٬ دیروز و امروز مشغول شربت دادن بودند!
انشالله همه شیرین کام باشند.
همدیگه رو دعا کنیم.
این بیانیه های موسوی منو کشته!
بنده خدا قدّ بیست سالی که نبود و حرف نزد و حضور نداشت، بود و حرف زد و حضور داشت! البته ظاهرا مزه کرده دست بردار هم نیست!
حالا چه بیانیه هایی؟ هر روزی به یکی نامه می نویسه. یه روز به رهبر. یه روز به شورای نگهبان. یه روز به مراجع تقلید، یه روز دیگه به مجموعه ها و اشخاص دیگه.
نامه به مردم هم که دیگه شماره گذاری شده و بیانیه هاش فعلا رسیده به ۶تا!
یادمه برا خنده به یه تیمی می گفتن شیش تایی ها! فکر کنم یه زمانی از رقیبش ۶تا گل خورده بود و برا همین می گفتن. تیمشو یادم نیست 
خلاصه این که مردم ایران بخیل که نیستند. کاملا هم دست و دل بازند. چه کنیم که رقیب موسوی رو پسندیدند؟!
تمام مملکت بسیج شده که به بهانه های این آقا جواب بده. کاش زودتر جلوی این آقای توهم زده رو بگیرند. خودش که خوشه با توهماتش!
ما موندیم که ایشون برا چی اومد؟ حالا برا چی مونده؟ به چه دلیل نمیره؟
والا کله مون شده پر سوال! ببخشید یه سری هاشو اینجا به صورت مکتوب میذاریم. آخه خوب نیست همه اش بمونه تو ذهنمون. ممکنه ذهنمون دچار اشکال بشه!
یک صحبتی هم هست که اصلاح طلبا (اون هم از نوع افراطیشون) موسوی رو دوره کردن و بازیش دادن! اگه واقعا اینطور هست دیگه باید رسما عزا بگیریم همه با هم!
بلا به دور!
این لینک رو هم مروری کنید.
